Veel rijden en een aparte camping..

De dagen vliegen hier voorbij. Over 3 dagen moeten we de RV alweer inleveren en we hebben nog zoveel dat we wel willen bekijken! Helaas, keuzes maken dus.. We besloten om Killarney Provincial Park over  te slaan en rechtstreeks door te gaan naar Manitoulin Island. Maar of dat nou zo'n goede keuze was...

Dinsdag 14 mei
Eerst maar een paar dagen terug. Dinsdagochtend vertrokken we vanuit de camping bij Ottawa naar Algonquin Park.  Op zoek naar wat te eten en een supermarkt verlaten we de highway en gaan een dorpje in. De navigatie stuurt ons daarna binnendoor verder, langs leuke weggetjes en mooie natuur.
Als we s avonds eindelijk in Algonquinpark aankomen, zoeken we snel een mooi plekje op een van de campgrounds. Alweer aan het water!
Toen we het park inreden, zagen we trouwens een 'moose' (eland). Het eerste wild op wat reetjes en wild turkeys na.

Woensdag 15 mei
Vandaag beginnen we heel relax en de ochtend is dan ook half om als we eindelijk vertrekken. Eerst maar eena onze plek betalen en reserveren voor de volgende nacht, want gisteravond was het kantoor al gesloten.
Daarna naar het Visitors Centre, met exposities over het ontstaan van het park, dieren, planten etc. Heel mooi en interessant om te zien.
Daarna naar het vlakbij gelegen lodge museum, tijdens een korte wandeling zien we de ontwikkeling van de houtkap van 1600 tot nu. Jammer dat hier het kantoor nog gesloten is en nog niet alles klaar is voor het nieuwe seizoen. Tot slot willen we nog een wandeling maken, uitgezocht in onze reisgids, maar dan zien we in het park-krantje dat deze maar liefst 3(!) uur duurt. En om half 5 s middags lijkt mij dat geen goed plan.. We doen een korte van 1,5 km en op tijd terug naar de campground. Koken en dan een vuurtje als afsluiting.

Donderdag 16 mei
Omdat we Killarney Park overslaan, hebben we een lange rit van circa 5,5 uur vandaag naar Manitoulin Island. We rijden de rest van Algonquin Park door (de highway er door heen is circa 60km, maar gaat door het smalste deel.Het park is veeel en veeel groter) en stoppen voor de 2e wandeling die we nog wilden maken. Nog steeds geen wild gezien, maar komen wel bulten moose-poep tegen. Ze zitten dus vlakbij!
Op internet zoeken we een camping uit, hij lijkt heel netjes en mooi. Als we s avonds eindelijk aankomen, is het zoeken en zoeken. Als ik wil draaien, rijden we toevallig de juiste weg op. De office is nogal een zootje, maar de eigenaar heel vriendelijk. We zijn de enigen ;). Ze zegt vriendelijk dat we wel via het land van de buren (die nu op vakantie zijn) naar het strandje kunnen lopen om de zonsondergang te zien, alleen oppassen dat we niet op het land van de andere buren komen... op het pad liggen verschillende afgeknapte bomen en later ligt er een los boompje over het pad, dat precies tussen twee struikjes met een gekleurd lint er in ligt. Bij het strandje staat een soort dromenvanger. Er zwemt iets recht op ons af, het lijkt een bever maar dan wel een fors exemplaar. We voelen ons allebei niet helemaal op ons gemak, dus we lopen al snel terug. De buren hebben er ook gereden met hun auto en het boompje weer precies tussen de strikjes neergelegd..Beetje raar allemaal. Snel de camper in en alle gordijnen helemaal DICHT. Morgen gaan we in ieder geval naar een andere camping!!

Vrijdag 17 mei
Snel betalen we de camping en gaan op pad. Eisse laat zelfs de afwas tegen zijn gewoonte in maar gewoon staan tot vanavond. Wij willen weg ;)
Eerst naar watervalletje, die eind van de ochtend het mooist moet zijn. Wel leuk, maar als je dé Falls hebt gezien, niet echt indrukwekkend. Op naar een historische vuurtoren aan de andere kant. Wel even 1,5 uur rijde , waarvan de laatste kilometers dwars door het bos van een of ander bedrijf. We missen de afslag en rijden hun terrein op. Toeval of niet, de komende 5 km worden we gevolgd door een auto van dit bedrijf die blijkbaar ook die kant op moet. Er is daar alleen helemaal niets anders dan de vuurtoren...
Als we aankomen, kijken we elkaar aan en barsten in lachen uit. Een klein vuurtorentje, heel iets anders dan de exemplaren op de waddeneilanden die we in gedachten hadden. En verwaarloosd..de verf hangt erbij, slordig en een rotzooi. We draaien weer om en rijden het hele eind terug. Een uitzichtpunt en een indianenreservaat staan nog op de planning, maar die laatste schrappen we en we zoeken een camping op.
Het is een lang weekend hier in Canada, dus er zijn meer kampeerders, de camping ziet er netjes uit en geen rare dingen. Snel de wasmachine aan voor wat wasjes, alles in de droger, nog even een wandelingetje over de  camping en dan vroeg op bed!